Ik haat voorstellen maar omdat het bijna een dagelijkse routine is vooruit dan maar. 15 jaar, 5 maanden en 13 dagen (en nog wat minuten en uren maar dat wordt teveel rekenen)geleden ben ik ergens hier in Nederland geboren. Toen gaven ze me de naam Lennert en dat is nog steeds zo. Ouders blij, ik blij omdat ik eindelijk vrijheid had. Weg uit die baarmoeder.
Bah baarmoeders.
De enige connectie tussen mij en een baarmoeder is dat ik er 9 maanden in zat opgesloten. Voor de rest, nee dank je. 12 jaar lang hielden ze vol dat ik door de struisvogel werd gebracht, nee niet door de gebruikelijke ooienvaar. Ze zijn beiden niet echt bijster dus dat zal vast wel verklaren waar de struisvogel vandaan komt….
4 1/2 jaar terug.
De struisvogel was er nog en iedereen was blij. Hoewel dat dacht ik. Mijn moeder kon mijn vader niet meer verdragen. Ze ging vaak naar de kroeg en natuurlijk kwam er veel en veelte veel drank bij kijken. Ze vond daar iemand anders en daar is ze nu al 5 jaar zo gelukkig mee. Nog meer dan dat ze met mijn vader was, zegt ze. Mijn vader is in de afgelopen 4 1/2 jaar: 5 keer verhuisd, tientallen vrouwen versleten maar toch beschouw ik hem als mijn beste vriend en waarom?
Genoeg over de scheiding, let’s talk about happy things.
Ik ben een ras echte optimist. Als er iets negatiefs gebeurd probeer ik er altijd de positieve kanten van te bekijken. Ik houd van tekenen, schrijven, schilderen. Eigenlijk zolang ik maar creatief bezig kan zijn. Mijn muur is onder geklad met teksten en tekeningen. Van de andere muur probeer ik een collage te maken maar dat wilt niet echt opschieten...
Ik ben lui, onhandig en sloop alles.
Ik straal ongeluk uit. Ik val overal. Stoepjes, verhoging, losse stoeptegels, trappen, drempels, schoenen echt overal overheen! Als iemand valt, vangt diegene zich normaal op met zijn handen. Maar nee hoor, ik laat me gewoon vallen. Ik ben liever lui als moe. Waarom moeite voor iets doen als het ook op een makkelijke manier kan? Als er zweet op mijn voorhoofd staat vind ik dat ik me alweer te veel heb in gespant. En daarbij ben ik ook nog eens snel buitenadem en moe vanwege mijn rokers conditie.
Waarom ben ook alweer begonnen met roken?
Ik ben begonnen omdat mijn vriendje van ruim meer dan een jaar terug, nu mijn ex dus, ook rookt. Ik rookte al af en toe maar dankzij hem ben ik meer gaan roken. In één woord een eikel. Liet me zitten via een simpele sms en liet me 2 maal op een station, in de regen, op hem wachten. En bovendien was hij de enige waar ik tot nu te verliefd op ben geworden. Maar dat hebben in principe meerdere bij me geflikt.
Liefde, niets voor mij!
Alle jongens zijn eikels en de ware bestaat niet. Ze komen en ze gaan, het zijn net ééndagsvliegen. Ze zijn eventjes leuk en daarna wil je ze het liefst doodslaan. En nog het meest domme is ze vliegen allemaal in hetzelfde patroon. Als je dat niet ziet dan ben je zoals ze zeggen “blind door liefde”. Althans dat denk ik. Maar ik ben nog maar 15 en wat zeik ik eigenlijk over liefde. Ik kom eigenlijk pas net aanlopen. Nog een broekie in dit "wereldje". Maar je leert met vallen en opstaan, in mijn geval letterlijk.
Ach, ja je kunt niet alles hebben.
Dus mij kort samengevat. Creatief, onhandig, prutser, 12 jaar lang voortgebracht door een struisvogel, vreselijk naïef en bovenal bang. Bang dat mijn dagelijkse routine wordt verstoord, bang voor iets nieuws.